*Tarih 21 Mart 2023..!*

Bursa Medical Park Hastanesinde ameliyathaneden gelecek haberin stresli bekleyişi içerisinde zaman bir türlü geçmiyor.

Endişeli bekleyişin sessizliğini telefonuma düşen mesaj sesi bozuyor ve mesaja göz atıyorum.

*“Celal bey ben vakadan çıktım. Sizinle başka yerde yüz yüze görüşelim mi. Siz belli etmeyin şimdilik. Odama gelebilir misiniz.? ”*

Saate bakıyorum, mesajı yazan Evren hoca ameliyata gireli henüz bir saat bile olmamışken neden bana böyle şifreli bir mesaj gönderdi diye içimi tuhaf bir ürperti kapladı.

Hocayla odasında buluştuğumuzda bana; “ hastanın karnını açıp kapattığını, karın bölgesinin yoğun ve yaygın şekilde tümör hücreleriyle sarılı olduğunu “ söyledi. Zaten hocanın yüzündeki endişe her şeyi apaçık anlatıyordu; durum vahimdi ve bunu anne babaya nasıl söyleyecektik?

Hocayla “ hastanın karın bölgesinde bağırsakların düğümlendiği için ameliyatın riskli olduğundan sonlandırıldığını “ uygun ve sakin bir dille anne babaya ve hastaya anlatması konusunda anlaştık.

Hoca hastanın odasına ben de hastanenin bahçesine gittim ve orada uzun süre hıçkıra hıçkıra ağladım. 

Aman Allahım; yüzüne bakmaya kıyamadığımız gencecik bir filiz avucumuzdan kayıp gidecek ve biz sadece izleyecek miydik? Hocanın yüzünü hatırlayınca durumun vehameti daha da anlaşılıyordu..

Bir süre sonra Musa ağabeyimi arayarak durumu izah ettim..

Ve sonrasında üç yıllık yorucu, yıpratıcı, endişelerin hergün iç içe halkalar şeklinde büyüdüğü uzun bir tedavi maratonu başlamıştı..

Bu maratonun yorulmayan koşucuları kardeşim Cafer ve eşi Nesrin’di, çünkü esas çileyi ve büyük acıyı her gün her an onlar yaşıyordu.

Elbette en yaşlısından gencine kadar tüm aile mensupları da hergün dua ediyor ve Şafî olandan (C.C.) şifa diliyordu.

Bir de bu uzun maratonun zaman zaman çok yorulup pes etmeye niyetlense de düşe kalka koşunun Varış noktasına kadar ulaşan baş aktörü vardı; aile içindeki kod adı ŞAMPİYON olan anamızın adaşı Saniye’miz.. 

*Ve 20 Mayıs 2026*

Eşinin ve kızının yıllarca süren zorlu tedavi sürecinde gözyaşını çoğu kez içine akıtan, hasta yatağındaki kızına bakarken yüzündeki o yürek sızlatan acılı kaçamak bakışların sahibi kardeşim Cafer’in 61. doğum günü..

Çok sevdiği 61 plakalı TS’un son maçta evinde aldığı 3-0’lık yenilgiyi şaibeli bularak hiç sevmediği FB’ye döndüğünü (!) söyleyen kardeşim Cafer’in..!

Büyük aile grubunda yaş gününü sanıyorum ilk tebrik eden ben olmuştum, yaşgününün sahibi de tüm tebriklere teşekkür sadedinde güzel bir görüntülü / pastalı paylaşım yaptı. 

Ve işte o paylaşımdan; canımız evladımız *Saniye’nin son tetkik ve raporlarının hamd olsun tertemiz çıktığını* öğrenince bu kez de *Kütahya’daki Termal otelin odasında eşimle birlikte sevinçten ağladık.* 

Eşim Fatma’nın tabiriyle bu haber bize *“bayram öncesi bir bayram”* yaşattı.

Bu sevinci bize yaşatan Rabbimize hamd olsun, şükürler olsun. 

*Beni iki ayrı formatta ağlatan sevgili yeğenim Saniye’ye ve şifa bekleyen tüm hastalarımıza kalıcı sağlık, afiyet ve şifalar diliyorum.*

                   

      *21.05.2026 / Kütahya*